Pomiar i analiza składu ciała

Podczas konsultacji dietetycznej dokonywane są działania niezbędne do przeprowadzenia diagnozy stanu odżywienia klienta – podobna ocena wydaje się nieodzowną w odniesieniu do późniejszego projektowania planów dietetycznych oraz wprowadzenia modyfikacji w dotychczasowej diecie. Ocena odżywienia organizmu dokonywana jest za pośrednictwem pomiarów antropometrycznych oraz analizy składu ciała – podobne zabiegi diagnostyczne stanowią prosty i bezinwazyjny w wykonaniu sposób, udzielający podstawowych informacji o najważniejszych parametrach funkcjonowania ludzkiego organizmu.

Pomiary antropometryczne

Podstawowym i jednocześnie najbardziej popularnym wskaźnikiem wśród wspomnianych pomiarów jest BMI (z ang. Body Mass Index). Jest to wskaźnik masy ciała umożliwiający diagnozę nadwagi lub niedowagi, jak również otyłości. Uzyskiwany jest dzięki zestawieniu stosunku masy ciała do wzrostu pacjenta – podwyższony wskaźnik świadczy o ryzyku pojawienia się nadwagi lub otyłości i staje się podstawą do podjęcia stosownych działań zapobiegawczych lub terapeutycznych.

Dokonywane podczas konsultacji dietetycznej pomiary to także: obwód talii oraz bioder, obwód ramienia ręki niedominującej, grubość czterech fałdów skórno-tłuszczowych (nad mięśniem dwugłowym, trójgłowym, pod łopatką oraz nad kością biodrową). Wymienione parametry uzyskiwane są w przebiegu profesjonalnie dokonanego pomiaru, a ich dokładność uzależniona jest od precyzji dietetyka oraz jego wiedzy merytorycznej.

Bioelektryczna metoda impedancji w analizie składu ciała

Jedną z najczęściej stosowanych w gabinetach dietetycznych metod zmierzających do uzyskania dokładnej analizy składu ciała klienta jest tak zwana analiza BIA (z ang. Body Impedance Analysis). Wykorzystuje ona przepływ prądu o niskim natężeniu przez ludzkie ciało i opiera się na wiedzy, że tkanka mięśniowa, kości oraz woda stanowią lepsze przewodnictwo dla prądu niż tkanka tłuszczowa. Dzięki temu możliwe jest dokonanie analizy masy tkanki tłuszczowej w ciele danego klienta – różnice w elektrycznej oporności tkanek tłuszczowej i mięśniowej pomagają zweryfikować ewentualny nadmiar tkanki tłuszczowej.

W przebiegu analizy BIA dietetyk uzyskuje informacje o następujących wskaźnikach: stosunku tłuszczowej masy ciała do masy nietłuszczowej, zawartości całkowitej wody w ciele klienta, jak również masy komórkowej, pozakomórkowej oraz wewnątrzkomórkowej – najbardziej istotna wydaje się informacja dotycząca stopnia otłuszczenia narządów wewnętrznych, gdyż nadmiar tkanki tłuszczowej wokół tych narządów sprzyja powstawaniu przewlekłych schorzeń, jak cukrzyca, nadciśnienie czy choroby serca.

Warto zaznaczyć, że dokonanie wymienionych powyżej analiz powinno być poprzedzone zebraniem dokładnych informacji odnoszących się do trybu życia klienta oraz elementów jego codziennego funkcjonowania, mogących mieć znaczący wpływ na otrzymane wyniki – istotne stają się więc informacje o przyjmowanych lekach, stosowanych używkach oraz ewentualnych zaburzeniach wodno-elektrolitowych, jak również specjalnej diecie będącej udziałem klienta.